De Talentboerderij, een fijne warme plek

DE TIJD NEMEN Om een luisterend oor te bieden, ongedwongen en zonder verplichtingen, is voor Hilllechien Kuiper een heel normale zaak. Voor jong en oud is zij een vertrouwd gezicht. Als vrijwilligster met een pedagogische opleiding doet zij veel goed werk. Daar vertelt ze rustig en met compassie over. Door: Ria Elstgeest DE BOVENKAMER in ZUTPHEN Elke dinsdag- en donderdagochtend is Hillechien te vinden in de huiskamer van De Bovenkamer in Zutphen. Dit is een centrum waar iedereen welkom is. De doelgroep zijn de mensen met beginnend dementie en hun mantelzorgers. Er wordt informatie gegeven, activiteiten georganiseerd en ondersteuning geboden. Hillechien is een van de deskundige vrijwilligers, die onder het genot van een kopje koffie of thee de mensen ontvangt en, indien gewenst, met ze in gesprek gaat. Hillechien vertelt: “Ik vind het fijn om zonder verwachting of dwang met iemand in gesprek te komen. Luisteren en begrip tonen, de mensen rustig laten vertellen, dat doet niet alleen mij maar vooral de verteller goed. Dikwijls gaat deze blij weer naar huis. Daar krijg ik energie van. De collega’s zijn hartelijk en het is gezellig om met elkaar te zijn. We delen ervaringen, krijgen cursussen en helpen elkaar. Dit is voor mij leuker dan een vaste baan: geen rapporten en beleidstukken schrijven”. KINDEREN Een paar keer in de week haalt ze kinderen op van school in Lochem en Borculo om ze naar de BSO te brengen. Ook dan komt haar pedagogische opleiding goed van pas. Al die vrolijkheid maakt dat ook Hillechien weer een goede dag heeft. CORONA De maanden van lock-down en regelingen zijn niet leuk geweest. Hillechien zat noodgedwongen veel thuis. Zij miste zowel de oudere mensen als collega’s als de kinderen. Met ‘zoom’ is toen wel veel gedaan, maar mensen in de huiskamer spreken is toch veel gezelliger. Gelukkig zijn de activiteiten in De Bovenkamer alweer een poosje mogelijk. En zodra de scholen weer begonnen, werden de kinderen weer gehaald en gebracht. ERVARINGSDESKUNDIGE Behalve dat Hillechien een pedagogische opleiding heeft genoten in Nijmegen, vertelt ze ervaringsdeskundige te zijn in geestelijke gezondheid. Dat maakt het voor haar ‘makkelijker’ zich in te leven in de processen, die mensen met een beginnende dementie meemaken. Gewoon even gehoord worden, je zorgjes en zorgen kwijt kunnen aan iemand die niet ‘alleen maar’ luistert, maar ook begrip toont. Hillechien hoopt dat ze nog lang door mag en kan gaan met dit werk, want: “ik zou dit werk in De Bovenkamer heel erg missen als het niet meer mogelijk zou zijn”.

Op oude films uit de 50er jaren zie je ze nog wel eens, wandelgroepen. Netjes in het gelid, in uniform en keurig marcherend, soms zingend en voorafgegaan door een vaandeldrager lopen ze door het beeld. De populariteit van georganiseerd wandelen is in de tweede helft van de vorige eeuw afgenomen. Bewegen is individueler geworden, tot aan het trainen in de sportschool toe. Zo’n 10 jaar geleden ontstond bij een drietal vrijwilligers van Welzijn Lochem het idee om een wandelgroep te starten. Niet op de manier zoals dat een halve eeuw geleden ging, maar met het doel regelmatig in beweging te zijn en sociale contacten te bevorderen. Dat het uitvoeren van dit idee voorzag in een behoefte mag duidelijk zijn: de wandelgroep is nog steeds actief. De samenstelling verandert, maar het enthousiasme niet. Gemiddeld twintig deelnemers vertrekken elke maandagmorgen klokslag 10 uur vanaf het Stadshuus op de Markt in Lochem. Na een uur en een kwartier tot 1,5 uur wandelen, keren de wandelaars daar weer terug om nog wat na praten onder het genot van een kopje koffie of thee. De wandeling gaat vanwege het vaste vertrekpunt altijd eerst door de bebouwde kom maar al snel door het mooie buitengebied van Lochem. Elke week een andere route van 5 tot 7 kilometer. Wat opviel was dat je onderweg soms wordt begroet met: “Goedemorgen maandagwandelaars”. De organisatie van het wandelen is vrij losjes, aan deelname zijn geen kosten of verplichtingen verbonden. Vier dames: Ellie, Alie, Edith en Titie stellen beurtelings de route vast. Je hoeft je als deelnemer niet van te voren op te geven. Op tijd aanwezig zijn is voldoende. Alle maandagen wordt er gelopen, behalve als feestdagen op een maandag vallen. Het weer speelt geen rol, hoogstens weersomstandigheden die gevaar (ijzel bijvoorbeeld) opleveren kunnen een belemmering zijn. Ook het koffiedrinken is geen verplichting, als je geen zin of tijd hebt, ga je na afloop gewoon naar huis. De motivatie van de deelnemers om mee te wandelen is heel verschillend. De een heeft een stok achter de deur nodig om in beweging te komen, de ander is net in Lochem komen wonen en wil de omgeving leren kennen. Meelopen kan ook een goede manier zijn om op een ontspannen manier andere mensen te ontmoeten. De deelnemers aan de wandeling vormen een zeer gemêleerd gezelschap. Zie je op mooie zonnige dagen vaak groepjes dames aan de wandel, in deze groep lopen ook heel wat heren mee. Gezien het tijdstip is meelopen niet voor iedereen mogelijk, de meeste deelnemers zijn de pensioenleeftijd voorbij. Bij bijna alle wandelingen is het mogelijk om de lengte en tempo aan te passen aan je eigen mogelijkheden en een afkorting terug naar het Stadhuus te nemen. Niet iedereen is altijd even fit en dat mag geen belemmering zijn om toch mee te doen. Na de koffie en een goed gesprek was het tegen twaalf uur voor mij tijd om op de fiets terug naar huis te gaan. Het was een leuke wandeling in aangenaam gezelschap. Ook al woon ik een eind buiten Lochem, misschien loop ik nog wel eens een keer mee. Geschreven door: Gert Kale

In gesprek met Mariet Bierhof, vrijwilliger bij Herbergier De Ehze in Almen