MIJN EERSTE LETTERS HEB IK UIT DE LUCHT GEGREPEN

Het Hart is een bruisend Dorpshuis van en voor de inwoners van het dorp Eefde. In de diverse zalen voorzien van vogelnamen zoals de IJsvogel, de Vink, de Ooievaar en het Roodborstje wordt er van alles georganiseerd. Er zijn creatieve middagen, huiskamerbijeenkomsten, filmavonden, digi hulp en in de barkelder van het Dorpshuis bevindt zich Café De Buizerd. Een gezellige ontmoetingsplek waar iedere vrijdagavond vanaf 20.00 uur jong en oud samenkomt. Het café is opgezet door vrijwilligers en draait volledig op hun inzet. Van inkoop en planning tot schoonmaak en bardiensten: alles wordt samen geregeld. Eén van die betrokken vrijwilligers is Marliecke. Volgens Marliecke zegt De Buizerd veel over Eefde. “Het is ontstaan dóór vrijwilligers en wordt mogelijk gemaakt dóór vrijwilligers. Iedereen zet zijn beste beentje voor. We willen iets voor elkaar betekenen — en ik denk dat dat juist in deze tijd heel belangrijk is.” Marliecke woont inmiddels zeventien jaar in Eefde. Ze groeide op in Zutphen, maar voelde altijd al een trek richting het aangrenzende groene dorp, waar ook haar vriendengroep zich bevond. Haar ogen beginnen te stralen als ze vertelt hoe fijn ze het vindt om hier te wonen. “Ik heb het hier ontzettend naar mijn zin,” zegt ze. “En de avonden bij Café De Buizerd dragen daar zeker ook aan bij.” Zo eens per maand komt ze er al langere tijd als gast met vriendinnen, en sinds een jaar draait ze daarnaast ook één keer per maand een bardienst als vrijwilliger. Toen zij en haar vriendinnen hoorden dat de bezetting lastig rond te krijgen was en het café mogelijk zou moeten sluiten, besloten ze zich aan te melden. “De interactie met mensen is ontzettend leuk,” vertelt Marliecke: “Ik ben er ook achter gekomen dat ik biertjes tappen heel leuk vind — en na veel oefenen kan ik het inmiddels best goed.” Iedere maand speelt er een liveband in het café; op die avonden is het altijd volle bak. Op de andere avonden bepalen de vrijwilligers zelf welke muziek wordt gedraaid. “Je kan zelf de sfeer neerzetten met de muziek. Ik geniet er echt van als iedereen uit volle borst meezingt met een lied.” Wat Marliecke vooral bijzonder vindt aan De Buizerd, is dat het café betaalbaar en laagdrempelig blijft. “Ik ben er trots op dat we dit met elkaar mogelijk maken. Iedereen is welkom, iedere week vinden zowel jonge als oude inwoners hun weg naar het café en praten met elkaar. Het is heel laagdrempelig en toegankelijk. Drankjes zijn betaalbaar en waar vind je tegenwoordig nog een borrelplank met 25 hapjes voor €7,50?” Voor Marliecke gaat De Buizerd om meer dan alleen een gezellige avond uit. “Ik vind het heel leuk om met vrienden samen te komen, maar ook om nieuwe mensen te leren kennen. Soms ken je iemand uit het dorp alleen van ‘hoi’ en ‘doei’, en raak je hier ineens echt met elkaar in gesprek. Dat is belangrijk in deze tijd.” LOCHEM DOET! – VACATURE Ben je enthousiast geworden en heb je, net als Marliecke, een warm hart voor ontmoetingen met mensen? Café De Buizerd in Eefde zoekt vrijwilligers die bardiensten willen draaien (vrijdag van 19.30-22.00 of van 22.00-00.00 uur). Je komt terecht in een enthousiast team, hebt zelf een gezellige avond, ontmoet nieuwe mensen en draagt bij aan de leefbaarheid van Eefde. Ook zijn vrijwilligers voor andere activiteiten in het Dorpshuis natuurlijk altijd van harte welkom. Interesse? Kijk voor meer informatie en aanmelden op Barmedewerkers gezocht Café De Buizerd | Lochem Doet

Kinderen willen graag voorgelezen worden. Je doet ze er een groot plezier mee, en het is belangrijk voor de ontwikkeling van de taal en het taalgevoel. In veel gezinnen wordt niet (of nauwelijks) voorgelezen. De vrijwilligers van Stichting VoorleesExpress stimuleren bij kinderen en bij hun ouders de taalontwikkeling en het plezier in omgaan met taal. Marjan Jansen heeft jaren taalonderwijs verzorgd op internationale scholen in het buitenland. Omgang met taal en het werken met kinderen is voor Marjan erg belangrijk. Terug in Nederland, na haar pensionering, ging ze op zoek naar vrijwilligerswerk waarbij haar passie voor taal van pas kwam. Ze vond dat o.a. bij VluchtelingenWerk in Zutphen en bij de Stichting VoorleesExpress in de gemeente Lochem. ‘Ik werk graag met kinderen, en bij het voorlezen kun je ook het gezin met de taal ondersteunen. Voor je start bij de VoorleesExpress krijg je een intake en een training. Als ook de verklaring omtrent het gedrag (VOG) geregeld is, wordt er een passend gezin met één of meer kinderen tussen de drie en de acht jaar gezocht. Als het kan bij jou in de buurt. Dat kan soms even duren, afhankelijk van de aanmeldingen die binnen komen. Je kunt ook je eigen voorkeuren aangeven, daar wordt rekening mee gehouden.’, aldus Marjan. De Stichting VoorleesExpress is een initiatief dat in 2006 is gestart in Utrecht en sindsdien over heel Nederland is verspreid. Het doel van de stichting is jonge kinderen te ondersteunen bij hun taalontwikkeling. Vooral in gezinnen waar de ouders laag opgeleid zijn of zelf de taal niet goed beheersen is het belangrijk om kinderen extra te begeleiden. Zo help je hen om het taalniveau te bereiken dat nodig is om goed mee te kunnen doen op school en in de maatschappij. Met prentenboeken, taalspelletjes en liedjes komen de vrijwilligers bij gezinnen thuis. De vrijwilligers van de stichting komen in principe twintig weken, wekelijks een uur met de kinderen lezen, plaatjes kijken, spelletjes doen, zingen of taal ontdekken in de buitenwereld. Uitbreiding van de woordenschat is steeds het doel Soms kun je daarnaast ook buddy zijn voor een van de ouders, zodat zij zich beter thuis gaan voelen in de samenleving. Marjan vertelt enthousiast over de vele mogelijkheden die ze heeft ervaren. ‘Kinderen hebben eigenlijk altijd wel zin om voorgelezen te worden of om een spelletje te doen. Via de bibliotheek of via de stichting kun je voldoende materiaal vinden en lenen om daarbij te gebruiken. Het is ook belangrijk voor kinderen uit een ander land dat ze naast het Nederlands in contact blijven met hun moedertaal. Daarvoor vind je bijvoorbeeld op de website van de VoorleesExpress de gesproken teksten van prentenboeken in heel veel verschillende talen’. Over mijn vraag wat je moet kunnen om vrijwilliger te worden bij de VoorleesExpress hoeft Marjan niet lang na te denken: ‘Je moet graag met jonge kinderen werken, van taal houden, kunnen inspelen op onverwachte situaties en een beetje creatief zijn. Bij de training krijg je goede tips, dus je hoeft niet alles zelf te verzinnen. Het is echt heel verrassend en uitdagend om te doen, ik kan het aanraden!’

Wat de schippers op de Berkelzomp zo fijn vinden aan hun vrijwilligerswerk? ‘Met elkaar op het water zijn en verhalen vertellen,’ zegt schipper Tineke van Loo vol overtuiging. Erik Burggraaff voegt toe: ‘En betrokkenheid voelen bij de geschiedenis van de streek.’ Dit enthousiasme dragen de schippers van de Berkelzomp graag over op hun gasten. ‘Schippers en gasten zijn altijd vrolijk, dat maakt dit werk zo bijzonder.’ Vaarbewijs Tineke was onderwijskundig begeleider en ging na haar pensionering op zoek naar leuk vrijwilligerswerk. ‘Als kind was ik graag in of op het water. Het geeft me altijd een gevoel van vrijheid: niemand kan bij je komen.’ Ze lacht: ‘En nu vaar ik met blije gasten over de mooie Berkel! Ik moest natuurlijk wel eerst een vaarbewijs halen. De cursus duurde vier avonden en ik deed examen bij het CBR. Dat wordt allemaal betaald door de stichting.’ Voor Erik geldt dat hij als voormalig accountmanager bij de grafische sector iets creatiefs wilde doen: ‘Omdat ik van geschiedenis houd en me graag verdiep in verhalen over de streek, kwam ik bij de Berkelzomp uit. Dat je heerlijk in de buitenlucht kunt zijn, is een echte pré.’ Vrolijke gasten Het team in Lochem bestaat uit twintig mensen. Samen met de teams uit Eibergen, Borculo en Almen varen zo’n honderd schippers van april tot en met oktober drie keer per dag over de Berkel. ‘Ik was in Lochem de eerste vrouw,’ vertelt Tineke. ‘Ik werd meteen opgenomen in de groep en we vormen een hecht gezellig team. Het is wel grappig dat gasten mij ondanks mijn outfit met pet niet herkennen als een schipper omdat ze een man verwachten. Iemand vroeg eens: “En waar is de schipper?” Ik zei: “U hebt geluk, de schipper staat voor u.” Het leuke van dit werk is, dat mensen zin hebben in de vaartocht. Ze genieten van de natuur, luisteren met interesse naar onze verhalen en gaan blij weer weg.’ Lokale geschiedenis Als liefhebber van geschiedenis laat Erik zich graag verrassen door vragen van de gasten. ‘Ik wees op drie heuvels, waaronder de Paasberg. Een mevrouw vroeg waarom de berg zo heet. Dat wist ik niet en ik zocht het thuis meteen op. Het blijkt dat de dichtstbijzijnde heuvel bij een dorp werd uitgekozen voor het paasvuur, zodat het in de hele omgeving goed zichtbaar was. Zulke vragen triggeren mijn nieuwsgierigheid.’ De Berkelzomp vaart met elektrische motor zo’n zes kilometer per uur. ‘Als het in Duitsland flink geregend heeft en de stuwen staan laag, dan kunnen we niet meer tegen de stroom in varen. Stel je voor: vroeger werd de zomp door de schippersvrouw getrokken! Ze mocht niet op de wal en moest dus in de rivier lopen. Met een brede band om de borst trok ze het geladen vaartuig. Ging de zomp stroomopwaarts, dan vervoerde men lichte goederen zoals specerijen en thee; ging het stroomafwaarts dan werden stenen of turf vervoerd.’ Op een keer vertelde een gast dat haar eigen oma nog op die manier een boot heeft getrokken. ‘Juist deze wisselwerking met gasten is heel verrijkend,’ concluderen beide schippers eensgezind. ‘En dan hebben we het nog niet eens over de natuur op en rond de rivier gehad. Zo ontzettend mooi!’