Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET

‘Wat wil ik verder in mijn leven doen?’ Binnenkort gaat het project ´POWER Veerkracht op leeftijd´ van Stichting Welzijn Lochem (SWL) weer van start. De cursus bestaat uit 6 bijeenkomsten/workshops en is bedoeld voor mensen (50+) die naar zichzelf willen kijken en nadenken over vragen als: ‘wie ben ik?’, ‘waar sta ik?’ en ‘waar wil ik naar toe?’. Aan de hand van een vijftal thema’s worden deze vragen door middel van allerlei werkvormen uitgediept. De cursus van dit voorjaar wordt begeleid door Hélène van den Berg en Cor Vermaat. Cor Vermaat Cor (70) is tot 3 jaar geleden werkzaam geweest in de psychiatrie, waar hij werkte met groepen mensen van allerlei leeftijden. Sinds zijn pensioen, nu 3 jaar geleden, heeft hij zich gestort op het vrijwilligerswerk. Aanvankelijk wilde hij heel wat anders gaan doen, maar hij rolde toch weer in de begeleiding van groepen. Naast de POWER workshops bij SWL is hij actief bij Nolano; een ontmoetingsvereniging voor 60+ers in Zutphen. De cursus ‘POWER Veerkracht op leeftijd’ spreekt Cor enorm aan, vanwege zijn eigen ervaringen toen hij met pensioen ging. `Ik voelde dat ik op een kruising in mijn leven was beland en ben 3 maanden naar Noorwegen gegaan. Daar heb ik stilgestaan bij mijn leven en vragen als: ´wat en wie zijn belangrijk voor mij en hoe wil ik verder?’. ‘Welke keuzes heb ik gemaakt en waarom en welke keuzes heb ik nu?’. Ik denk dat het voor iedereen goed is om af en toe eens stil te staan en jezelf deze belangrijke vragen te stellen. En het geeft mij veel voldoening om mensen hierin te begeleiden.’ ‘Het groepsproces is ook heel belangrijk bij de POWER workshops: elkaar op ideeën brengen, stimuleren en motiveren. Dat is de kracht van het samenwerken en dat vind ik mooi om te doen. En vaak houden mensen er leuke contacten aan over. Ik heb er zelf ook twee leuke vrienden aan over gehouden, waarmee ik regelmatig afspreek.’ Hélène van den Berg Hélène (75) is inmiddels 10 jaar met pensioen na een lange carrière in de psychologie. ‘Toen 10 jaar geleden het einde van mijn werkende leven in zicht kwam ben ik heel bewust bezig gegaan met de vraag: ‘wat wil ik dan gaan doen?’. Ik ben naar de Schrijversvakschool in Amsterdam gegaan. En verder wilde ik nog promoveren op het onderwerp: ‘onthechting in de ouderdom’. Ik ben daar mee gestart, maar werd er zo door opgeslokt dat ik er mee gestopt ben. Er waren nog zoveel andere dingen waar ik mee bezig wilde, zoals tuinieren, kunst, keramiek en schrijven. Het maken van keuzes heb ik dus door en door ervaren.’ ‘En toen SWL destijds vrijwilligers vroeg om de POWER workshops te begeleiden, was dat gezien mijn werk- en levenservaring op mijn lijf geschreven. Opvallend is dat redelijk veel mensen van onze generatie zich niet bewust zijn van de keuzes die ze hebben, terwijl er nog steeds van alles mogelijk is! Hierbij zijn duidelijk onderlinge verschillen te constateren wat betreft leeftijd en achtergrond, dat maakt de uitwisseling ook zo boeiend. Ik word heel blij als mensen zich in de workshops gezien voelen, kunnen uitten wat ze bezighoudt en misschien tot hele nieuwe inzichten over zichzelf komen.’ ‘En wat natuurlijk ook leuk is, is dat wij een soort basis aanreiken, maar dat de mensen vervolgens met elkaar verder gaan. Vaak vinden mensen elkaar in gemeenschappelijke interesses. Zo zijn er bijvoorbeeld deelnemers geweest die na de POWER workshops samen een kook- of leesclubje hebben opgericht of mensen die met elkaar naar muziekvoorstellingen gaan. Ik hoop dat veel mensen zich aanmelden en dat we in maart met een leuke groep kunnen starten.’ Fotocredits: Mariëlle Frielinck

De hockeyvelden zijn leeg als ik aan kom fietsen. Er branden lichtjes in het clubhuis waar Elsemiek van Gaalen, enthousiast vrijwilliger bij de Lochemse Hockey Club (LHC), op mij wacht. Zij is er klaar voor! Elsemiek, 38 jaar, woont samen met Rutger en is moeder van 3 fanatieke hockeyers, en sinds 3 jaar enthousiaste vrijwilliger bij de hockeyclub. Het mogelijk maken van deze sport voor haar kinderen en anderen, dat is haar belangrijkste motivatie. Ze heeft maar liefst 4 taken bij LHC. Samen met collega Ilona is ze verantwoordelijk voor de planning van de barbezetting op zaterdag. Ook is ze teammanager van het hockeyteam 9 en 10 jarigen, lid van de sponsorcommissie en staat ze graag achter de bar op zaterdag en bij hockeyfeestjes voor de jeugd en verschillende evenementen. Op de vraag wat vind je de leukste klus, hoeft Elsemiek niet lang na te denken “de bardienst; lekker praktisch aan het werk en volop gezelligheid! Op de vraag of ze zelf ook hockeyt antwoordt ze “ik zit sinds kort op de Dames 30-trim op dinsdagavond”. De trimclub is jaren geleden gestart en een initiatief van Anke Prins. Tijdens de trainingen zag zij ouders langs de lijn wachten, maar wat is er nu leuker dan zelf ook een balletje te slaan. Anke is daarom gestart met een training voor ouders en dat is de trimclub geworden. Elsemiek; “Je traint en/of speelt wedstrijden op een ‘half’ veld. Dat scheelt een kilometertje rennen. Respect voor onze kids die op een ‘heel’ veld spelen. Wedstrijd spelen is voor mij toch echt wel de kers op de taart. Ook de derde helft, borreltijd, is erg gezellig ”. Het klinkt druk en het is druk. Zeker naast haar baan bij een Intermediair voor Verzekeringen, Hypotheken en Leningen. LHC staat voor familieclub en iedereen doet mee. Dit is zeker geen loze kreet. “LHC is een bedrijf dat gerund wordt door vrijwilligers”, vertelt Elsemiek. Ouders worden betrokken bij de sport van hun kind en gevraagd de sport mogelijk te maken door een bijdrage te leveren. Bardienst, veldonderhoud, chauffeuren van de sporters, er is genoeg te doen. Op hun website vind je meer informatie over de LHC. Én is hockey een elite sport…? ”Nou nee!” antwoord Elsemiek . “We zijn juist heel laagdrempelig en willen iedereen kennis laten maken met deze leuke sport. Kinderen zelf maken echt geen onderscheid in sport. Ze kiezen waar ze mee in aanraking komen en wat ze simpelweg leuk vinden”. Om de sport te promoten biedt LHC gratis 3 proeftrainingen aan voor kinderen, inclusief het gebruik van een hockeystick. Je hebt alleen je sportschoenen nodig en een bitje voor je tanden. Een bitje kun je kopen in het clubhuis. En als klapper een ijsbon voor een gratis ijsje. Waarom er toch meer kinderen voetballen dan hockeyen, komt volgens Elsemiek mede door het feit dat je nu eenmaal op straat wel voetbalt en niet hockeyt of bijvoorbeeld handbal speelt. “Ik ben erg enthousiast over hockey, en nodig iedereen uit onze sportclub te bezoeken, het met eigen ogen te zien en de sfeer te beleven”. Welzijn Lochem kan je helpen bij het doen van een aanvraag voor het Volwassenenfonds Sport & Cultuur. Wil je meer weten of heb je hulp nodig? Stuur dan een e-mail naar [email protected] . Voor een aanvraag doen voor het Jeugdfonds Sport & Cultuur kan je terecht bij Stichting Leergeld Lochem

Doorgaans ligt de kazerne aan de Van Damstraat in Barchem er verlaten bij. Als je niet bekend bent in het dorp, zou je zelfs kunnen denken dat hier nooit iets gebeurd. Grote overheaddeuren onttrekken de twee brandweervoertuigen aan nieuwsgierige blikken. De wervende teksten aan het metalen hekwerk naast lege parkeerplaatsen wapperen in de wind: Brandweer Barchem zoekt vrijwilligers! (m/v) Durf jij de uitdaging aan? Het Barchemse straatbeeld verandert wanneer de pieper afgaat. Er verschijnen (bak- en lig) fietsende mannen in zwarte brandweerkleding met een rode streep op hun borst. Een enkeling trekt een sprintje richting kazerne. Vrijwilligers uit het buitengebied stuiven (soms letterlijk) met de auto richting de kleine dorpskern. Alle brandweerlieden wonen of werken dicht in de buurt van de kazerne. En dat is niet voor niets: de aanrijtijd is ’s nachts vier minuten, overdag krijgen de vrijwilligers vanwege mogelijke drukte op de weg dertig seconden extra. Postcommandant Bert Nijenhuis is trots op zijn team én continu op zoek naar nieuwe mensen. De vijftien vrijwilligers zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week paraat om hulp te bieden bij branden of hulpverlening bij ongevallen. Aan de hand van de postcode is er een routeplanner die bepaalt welk team er het snelst kan zijn. Er moeten minimaal 6 vrijwilligers in de auto zitten voor de brandweer kan uitrukken. Met de huidige vijftien vrijwilligers is dat een uitdaging, met name overdag. Er wordt actief gezocht naar nieuwe teamleden die in Barchem wonen en vanuit huis werken. Ook als je parttime werkt en enkele dagdelen beschikbaar bent, ben je van harte welkom. De auto vertrekt zodra er genoeg menskracht aanwezig is. Het woord auto blijkt overigens een understatement: het betreft een tankautospuit met een waterreservoir van 3000 liter en een pompcapaciteit van 2400 liter per minuut. De brandweerwagen kan worden ingezet bij grotere branden. Mocht de klus groter zijn dan het Barchemse team aankan, dan wordt opgeschaald naar meerdere auto’s en komt er hulp vanuit Ruurlo, Borculo of Lochem. Uiteraard verleend ook Barchem bijstand aan deze korpsen. Eenmaal onderweg is er contact met de alarmcentrale en ontstaat een steeds completer beeld van wat aan de hand is. Er wordt gewerkt volgens protocollen. Wanneer de auto ter plaatse komt weet iedereen precies wat er moet gebeuren. Tijdens het interview met Bert, Frank, Ronald en Martijn wordt helder dat de brandweervrijwilligers van Barchem een hecht en betrokken team zijn, dat op dit moment uitsluitend uit mannen bestaat. Er wordt naarstig gezocht naar vrouwen. De brandweerlieden hebben allemaal een tweejarige opleiding gevolgd. Daarnaast is er sprake van een terugkerende medische keuring. Iedere maandagavond wordt geoefend om geleerde kennis op peil te houden. Frank, Ronald en Martijn zijn respectievelijk 15, 7 en 18 jaar lid van het team en actief benaderd om bij de brandweer te komen. Samenwerken en van betekenis zijn voor mens en dier in de eigen omgeving geeft hen veel voldoening. De individuele kwaliteiten en inbreng van de leden worden binnen dit team zeer gewaardeerd. Aan animo om de handen uit de mouwen te steken geen gebrek. Er wordt flink gebaald als de auto net weg is. ‘ En dan sta je hier met z’n drieën omdat je te laat bent’. Er zijn te veel verhalen om hier te delen: naast serieuze zaken, hebben deze vrijwilligers door de jaren heen zeker ook leuke en grappige dingen meegemaakt. Ben je sportief, stressbestendig en praktisch ingesteld? Ben je tussen 18 en 45 jaar oud en heb je een goede lichamelijke en geestelijke conditie? Kun je improviseren, houd je van een bak sterke koffie en beschik je over een behoorlijke dosis doorzettingsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel? Dan is dit team op zoek naar jou! Wil jij weten wat het brandweerwerk en het Barchemse team te bieden hebben? Bekijk de vacature op onze website, neem contact op met postcommandant Bert Nijenhuis of spreek één van de huidige vrijwilligers aan en stel je vragen. Ze zijn er klaar voor.