OUDE AARDE OMWOELEN BRENGT VERRASSINGEN

“Noem mij maar gewoon Eef, want ik houd er niet van om in de belangstelling te staan.” Eef (76) is al sinds de start in 2013 betrokken bij Repairclub Lochem. Onder Repairclub Lochem valt het repaircafé, de computerbank en de medibank. Eef zet zich in voor het repaircafé; hier kunnen mensen terecht voor de reparatie van huishoudelijke apparaten. Voor de reparatie wordt een vrijwillige bijdrage gevraagd, dit zorgt ervoor dat iedereen gebruik kan maken van deze dienst. Het repaircafé wordt draaiende gehouden door veertien vrijwilligers die ieder hun eigen kwaliteiten hebben. Eef zorgt ervoor dat de vrijwilligers die apparaten krijgen die ze leuk vinden om te repareren. Daarnaast houdt ze de financiën in de gaten en regelt wat er geregeld moet worden, zoals een nieuw onderdeel om een apparaat te kunnen maken. Ze maakt graag een praatje met de mensen die langskomen onder het genot van een kopje koffie of thee, iedereen is welkom. Nadat haar man is overleden en haar kinderen al de deur uit waren, kwam Eef alleen thuis te zitten. Dit paste haar totaal niet, want ze had haar hele leven gewerkt en vond het niet fijn om niks om handen te hebben. “Achter de geraniums gaan zitten kan altijd nog”, geeft ze aan. Daarnaast houdt ze ook niet van in de belangstelling staan, maar omdat ze haar vrijwilligerswerk leuk vindt doet ze toch mee aan dit interview. Ze hoopt op deze manier ook andere mensen enthousiast maken voor wat Repairclub Lochem doet, zodat meer mensen zich ook willen aanmelden als vrijwilliger bij het repaircafé. Dat het repairecafé van Lochem een goede reputatie heeft laat zich zien doordat zelfs mensen uit Brummen en Leuven naar Lochem komen om hun apparaten te laten repareren. Dit is dan vaak op aanraden geweest van lokale repaircafés. Sinds 2015 is Repaireclub Lochem in het Stadshuus gevestigd, waar ze een grote eigen ruimte hebben en waardoor het mogelijk is om vele verschillende apparaten te repareren. Bij repaircafés is het gebruikelijk dat mensen die hun apparaat komen brengen met een vrijwilliger samen het apparaat gaan repareren. In Lochem hebben ze bewust niet voor deze opzet gekozen, zodat er de mogelijkheid is om een groter aanbod te kunnen hebben van huishoudelijke apparatuur die gemaakt kan worden en dat past bij wat vrijwilligers leuk vinden om te repareren. Hierin krijgen de vrijwilligers ook hun eigen tijd om te werken aan een apparaat. “Een apparaat kan soms met twee uurtjes klaar zijn en soms is een vrijwilliger er al drie middagen mee bezig”, vertelt Eef. “We kunnen daarom ook nooit zeggen wanneer een apparaat klaar is, maar de meeste mensen zijn al blij als hun apparaat gerepareerd kan worden”. Om het aanbod van reparatiemogelijkheden verder te vergroten zijn ze bij het repaircafé nog op zoek naar vrijwilligers die graag hun technische handen uit de mouwen steken. Zou je graag in contact komen met Repairclub Lochem? Kijk dan op www.repairclublochem.nl/contact

DE TIJD NEMEN Om een luisterend oor te bieden, ongedwongen en zonder verplichtingen, is voor Hilllechien Kuiper een heel normale zaak. Voor jong en oud is zij een vertrouwd gezicht. Als vrijwilligster met een pedagogische opleiding doet zij veel goed werk. Daar vertelt ze rustig en met compassie over. Door: Ria Elstgeest DE BOVENKAMER in ZUTPHEN Elke dinsdag- en donderdagochtend is Hillechien te vinden in de huiskamer van De Bovenkamer in Zutphen. Dit is een centrum waar iedereen welkom is. De doelgroep zijn de mensen met beginnend dementie en hun mantelzorgers. Er wordt informatie gegeven, activiteiten georganiseerd en ondersteuning geboden. Hillechien is een van de deskundige vrijwilligers, die onder het genot van een kopje koffie of thee de mensen ontvangt en, indien gewenst, met ze in gesprek gaat. Hillechien vertelt: “Ik vind het fijn om zonder verwachting of dwang met iemand in gesprek te komen. Luisteren en begrip tonen, de mensen rustig laten vertellen, dat doet niet alleen mij maar vooral de verteller goed. Dikwijls gaat deze blij weer naar huis. Daar krijg ik energie van. De collega’s zijn hartelijk en het is gezellig om met elkaar te zijn. We delen ervaringen, krijgen cursussen en helpen elkaar. Dit is voor mij leuker dan een vaste baan: geen rapporten en beleidstukken schrijven”. KINDEREN Een paar keer in de week haalt ze kinderen op van school in Lochem en Borculo om ze naar de BSO te brengen. Ook dan komt haar pedagogische opleiding goed van pas. Al die vrolijkheid maakt dat ook Hillechien weer een goede dag heeft. CORONA De maanden van lock-down en regelingen zijn niet leuk geweest. Hillechien zat noodgedwongen veel thuis. Zij miste zowel de oudere mensen als collega’s als de kinderen. Met ‘zoom’ is toen wel veel gedaan, maar mensen in de huiskamer spreken is toch veel gezelliger. Gelukkig zijn de activiteiten in De Bovenkamer alweer een poosje mogelijk. En zodra de scholen weer begonnen, werden de kinderen weer gehaald en gebracht. ERVARINGSDESKUNDIGE Behalve dat Hillechien een pedagogische opleiding heeft genoten in Nijmegen, vertelt ze ervaringsdeskundige te zijn in geestelijke gezondheid. Dat maakt het voor haar ‘makkelijker’ zich in te leven in de processen, die mensen met een beginnende dementie meemaken. Gewoon even gehoord worden, je zorgjes en zorgen kwijt kunnen aan iemand die niet ‘alleen maar’ luistert, maar ook begrip toont. Hillechien hoopt dat ze nog lang door mag en kan gaan met dit werk, want: “ik zou dit werk in De Bovenkamer heel erg missen als het niet meer mogelijk zou zijn”.

Samen hebben ze één gezamenlijke hobby en dat is fietsen. Eva Mentink (20) op haar handbike en Christian Peppelman (27) met de wielrenfiets ernaast. Onderweg kletsen ze over algemene dingen; Christian vaak over zijn werk en Eva over school. Ze vinden het vooral gezellig om samen te fietsen. Ze proberen één keer in de week af te spreken. Dit is soms best ingewikkeld, omdat Christian van beroep vrachtwagenchauffeur is en Eva Office Management Support studeert. Christian en Eva hebben elkaar ongeveer een jaar geleden leren kennen door een gezamenlijke kennis. Deze kennis wist dat Christian graag iets wilde betekenen voor mensen met een handicap (“Hoe noem je het?”). Eva op haar beurt kon een fietsmaatje goed gebruiken, want op deze manier is ze minder afhankelijk van haar ouders om te gaan fietsen. Eva kan sinds haar geboorte haar benen niet gebruiken. Dit zorgt ervoor dat ze afhankelijk is van haar ouders om te kunnen sporten. De mogelijkheden om aangepast te kunnen sporten in de gemeente Lochem zijn er eigenlijk niet. Voor training gaat ze gemiddeld twee keer in de week naar Kampen, waar haar ouders haar naar toe brengen. Ook maakt ze deel uit van het talententeam handbiken in Papendal, het centrum voor Topsport en Onderwijs. Inmiddels is ze zelf bezig met het behalen van haar rijbewijs, zodat ze zelfstandiger op reis kan. Het alleen fietsen vind Eva niet prettig, omdat ze laag bij de grond zit en daardoor de voertuigen op smalle wegen extra groot lijken. Bovendien schijnen de lichten van de auto’s in haar gezicht waardoor ze niet alles kan zien. Dan is het fijn om een fietsmaatje te hebben. Met Christian als haar fietsmaatje heeft ze de mogelijkheid om in haar eigen buurt te gaan fietsen. Christian heeft voor een aantal jaren terug een dag meegelopen in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Daar zag hij allerlei mensen die onder andere gingen handbiken. “het is heel verschillend; de ene heeft veel hulp nodig, de andere is juist heel zelfstandig, de ene fietst de hele dag en de andere drie uur in de week en dat is het grote verschil.” Hij vond dit leuk en wilde hier graag meer mee gaan doen. Volgens hem is het sporten en/of handbiken (nu) niet voor iedereen met een handicap weggelegd. Dit komt volgens hem mede door de afstand die vaak moet worden afgelegd voordat deze mensen kunnen gaan sporten. Hij legt uit: ”Als je veel hulp nodig hebt en je moet daarna nog driekwartier rijden voor dat je ergens bent, dat is niet voor iedereen weggelegd.” Hij hoopt dat er daarom vanuit gemeente Lochem meer aandacht komt voor het aangepast sporten, eventueel in samenwerking met andere gemeentes in de buurt. Zodat iedereen de mogelijkheid krijgt om in zijn of haar buurt te sporten.