Wervelwind met een groot hart

Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne vluchtte Sasha in maart 2022 met haar vader en dochter naar Nederland. Ze werd gastvrij ontvangen en stortte zich op allerlei activiteiten. Al gauw voelde ze zich, ondanks de moeilijke omstandigheden, thuis in Lochem. ‘Geef nooit op. Probeer, probeer, en probeer opnieuw,’ is haar motto. Een inspirerend verhaal van een enthousiaste doorzetter. Vlucht ‘Toen we in maart in Krakau aankwamen, was ik compleet in shock. We konden kiezen naar welk land we wilden, maar ik was zo moe dat ik geen keuze kon maken. Een vrouw zei: ‘Ga naar Nederland, dan heb je vanavond al een douche, een bed en een maaltijd.’ We kwamen terecht bij Tonnie en Monique Tekelenburg in Lochem, die hun huis voor ons openstelden. Geweldige mensen, die nu mijn vrienden zijn. Daarna hebben we een tijdje in EuroParcs gewoond en sinds november verblijven we in de opvanglocatie voor Oekraïners aan de Zutphensestraat. Ik kan niet stil zitten. Als je druk bent met van alles, heb je geen tijd voor het verleden en de toekomst en ben je gefocust op het nu. Daarom doe ik ontzettend veel: ik volg Nederlandse les en een opleiding tot boekhouder, zorg voor mijn gehandicapte vader, run mijn eigen bedrijf en doe vrijwilligerswerk.’ Eigen bedrijf VNATURI Via haar bedrijf VNATURI organiseerde Sasha tekenlessen in Kyiv met een focus op tekenen naar (levend) model. Dit project coördineert ze vanuit Nederland nog steeds en onlangs organiseerde ze een eerste tekensessie in Lochem. ‘Kunst is wat mij ‘mij’ maakt, maar ze zeiden hier dat ik er mijn geld niet mee zou kunnen verdienen om in mijn levensonderhoud te voorzien. Daarom ben ik een opleiding boekhouding gaan volgen. Dat is zó interessant: ineens begrijp ik hoe geld werkt. Ik zou graag in een bedrijf werken én VNATURI willen uitbreiden. Ik stel hoge doelen omdat ik iets nuttigs wil doen voor anderen.’ Tangolessen Dat is ook haar drijfveer voor de uitdagende activiteiten die ze voor vluchtelingen en andere belangstellenden organiseert: ‘Vluchtelingen hebben veel meegemaakt en zijn vaak getraumatiseerd. In Den Haag ontmoette ik de Oekraïense Roxanne en de Turkse Dunaj. Zij zijn dansleraren en er ontstond een geweldige klik.’ Dit leidde tot het idee om in Lochem tangolessen voor vluchtelingen en Nederlanders te organiseren. Sasha zocht contact met de gemeente en die was bereid het project ‘Inspire of Tango’ te faciliteren en tangolessen voor mensen met lage inkomens te betalen. Sasha zette zich als vrijwilliger in om de organisatie rond te krijgen en neemt zelf deel aan de cursus, die twee keer per maand in het Stadshuus wordt gehouden. ‘Ik kon nooit op hoge hakken lopen. Ik dacht: nu wil ik tango leren dansen op hoge hakken. Tijdens het dansen ben je concreet bezig: hoe zet ik die stap, hoe voorkom ik dat ik op de tenen van mijn partner sta, kortom: je hebt zoveel te managen dat je niet meer aan je problemen denkt. Zo creëer je veiligheid voor jezelf. Dit werkt ook zo met kunst: je komt met je gevoel in het hier en nu en je maakt stappen. “It saved my life. I begin myself again.”

Rita Oortgiesen staat midden in het leven. Ze heeft haar gezin, haar werk en haar passie in harmonie weten te combineren. Net als een kristal, dat door aandacht en oppoetsen alleen maar mooier wordt, is ze gaan glimmen. Gelukkig zijn er nog genoeg kantjes die dof zijn en waaraan gewerkt kan worden. Met plezier vertelt Rita hierover. VERLEGEN Rita: ”Als kind, de oudste van een tweeling, naast twee oudere broers, was ik heel verlegen. Verschuilde me lang achter mijn zusje, keek altijd de kat uit de boom. Van huis uit heb ik leren aanpakken. Eerst de aardappelen voor 6 personen schillen, daarna buiten spelen bijvoorbeeld. Op 14-jarige leeftijd had ik mijn eerste baantje bij de slager. Als tiener was een gevoel van eenzaamheid mij niet vreemd. In die gevoelde leegte ben ik als 16-jarige op zoek gegaan naar zingeving en ben mijn eigen pad gaan volgen. Ik kwam in de zorg terecht als IG-er en ben daar mijn eerste vrijwilligerswerk tegengekomen. Dat was bij “home-start”, om kinderen uit een gezin met problemen extra aandacht te geven. Door schade en schande heb ik geleerd mijn hart te volgen. Werken in de thuiszorg was mijn volgende uitdaging en heb ik jaren gedaan”. RUWE KRISTAL Uiteindelijk heeft Rita haar balans gevonden in haar praktijk voor ‘voetwellness’. Daardoor ervaart ze meer rust en tijd om haar talenten, zoals initiatief nemen en creativiteit, ruimte te geven. Al haar ervaringen hebben ‘de ruwe kristal’ mooie en glimmende kanten gegeven. Rita blijft ‘poetsen’: ”Toen ik hoorde over een zgn. ‘buurtkastje’ in Lochem ben ik meteen in actie gekomen. Hoe mooi is het als wij ook hier in Laren zoiets hebben? Ik ben mijn hart gaan volgen: heb contacten gezocht en lijntjes uitgelegd. Het resultaat is overweldigend geweest: veel goeds is op mij afgekomen. Ja, het is veel werk, maar ik doe het graag. Ik word er blij van als op deze manier mensen die het nodig hebben, dagelijks goed eten krijgen en zo ook voedselverspilling tegengegaan wordt. Zo kwam ik met iemand in gesprek over brood- en groenteresten. Die delen we nu ook weer en geven aan het vee. Zo komt er veel minder afval”. WAT IS IS Inmiddels heeft Rita ook een balans gevonden tussen goed willen doen en een grens trekken, maar het blijft een constant zoeken. Rita: “Ik voel me niet meer alleen staan. Ben blij met de contacten die ontstaan. Ik weet dat als ik mijn hart volg, het goede naar me toe komt. Ik ben wel gelovig maar ga niet naar de kerk. Dan vind ik het bijzonder dat de Diaconie het kastje gezegend heeft! Dat voelt zo goed! Ik sta in het leven met de vraag ‘Wat kan ik op mijn postzegel doen?’ Ik kan niet de onrust van de hele wereld op mijn schouders nemen. In plaats daarvan mijmer ik meer en meer over ‘Wat is is’ , zo ‘s morgens vroeg als ik net wakker word… Dan lijkt het wel of ik de ruimte krijg om mijn creativiteit te uiten, waardoor andere mensen ook weer gestimuleerd worden het goede te doen…. Er is meer. Met het vertrouwen in WAT IS IS zie ik dat elk mens zijn of haar eigen pad loopt”. En zo slijpt Rita, vanuit haar hart, haar kristal, dat meer en meer gaat glimmen.

In gesprek met Rob Driessen, vrijwilliger van H engel S port V ereniging Laren/Lochem, krijg ik een kijkje in de keuken van de hengelsport. We hebben afgesproken bij de visvijver van de Spelerij de Witte Wieven aan de Zwiepseweg. Zelf is Rob ook fervent visser. “Als je gaat vissen leef je in het hier en nu. Er is rust en ruimte. Je hoort de vogels en bent één met de natuur”. De H enge lS port V ereniging Laren/Lochem is in 2022 ontstaan door de fusie tussen HLV De Brasem Lochem en HSV De Gouden Karper Laren. Lochem ligt ingeklemd tussen Het Twentekanaal en de rivier de Berkel. Beide wateren zijn schitterende viswateren met een goede visstand en talrijke stekken voor wit-, karper- en roofvissers. Daarnaast heeft Lochem een mooie gracht die door met name de jeugd steeds meer ontdekt wordt als viswater, met vaak verrassende vangsten. Met een geldige vispas mag je in deze wateren vissen. Rob vertelt; “de hengelsportvereniging heeft een groot aanbod aan activiteiten. Ik ben daar zo enthousiast over en wil de hengelsport graag positief onder de aandacht brengen. Wist je dat wij ook werken met verschillende doelgroepen!?” We lichten er twee activiteiten uit waar Rob graag iets meer over wil vertellen: Samen-Vissen en de Vis-Les . Samen-Vissen We wandelen naar de visvijver aan de Zwiepseweg; een mooie plek midden in de natuur. Wat gelijk opvalt is dat er tien verharde rolstoelplaatsen midden in het gras aangelegd zijn rondom de vijver. En een verhard pad waardoor de locatie rolstoelvriendelijk is. Rob vindt het belangrijk dat de vissport voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk is. Bij een beperking moet je al veel inleveren en hoe mooi is het als je samen met anderen kunt vissen. Heerlijk buiten kunt zijn. Jaarlijks zijn er 10 dagdelen ingepland voor Samen-Vissen. Alles wat nodig is voor het vissen is geregeld; van hengels, aas, paraplu’s, tot vervoer (busje van Welzijn Lochem) en vismaatjes (1op1). En daarbij alles wat maar nodig is voor een gezellige dag! De reacties van de deelnemers spreken voor zich. Vis-Les Rob heeft met veel plezier de cursus vis-coach gevolgd en mag zich vismeester noemen. Als gastdocent geeft hij samen met zijn maten, Bas de Wit en Piet Andriessen, Vis-Les op verschillende basisscholen, ook voor speciaal onderwijs. De ochtend theorie, voor de jongeren zonder veel zitvlees ook goed te doen, en in de middag de opgedane kennis in praktijk brengen. Het valt Rob op dat juist drukke leerlingen tot rust komen. Een goede tegenhanger voor schermtijd. Er is veel aandacht voor de juiste wijze van vissen, zoals goede spullen om de vis zoveel mogelijk te ontzien. Èn de jeugdvisvergunning is gratis. Naast de vis-les op de basisschool wordt begeleid vissen ook aangeboden buiten de schooltijden. Voor aanmelden zie de agenda. Wat betekent het voor de vis? Die discussie zal altijd blijven. Er zitten veel kanten aan het verhaal. En als je vist doe het dan op de juiste wijze. Aandacht voor het aas, de juiste vishaak, zachte ondergrond om te onthaken, en het gelijk terugzetten (niet gooien) van de vis. Veel aandacht voor hoe zo goed mogelijk met de vis om te gaan. Daar staat de HSV voor. Agenda HengelSportVereniging Laren/Lochem Samen vissen Data: 22 mei, 26 juni, 17 juli, 14 augustus en 18 september. Tijd: van 10.00 tot 12.00 uur en van 13.00 tot 15.00 uur. Doelgroep: inwoners van tehuizen, mindervaliden en mensen die er even uit willen Locatie: bij de Visvijver in Zwiep (rolstoelvriendelijk) Samen vissen kan ook op afspraak voor groepen tot max 4 deelnemers. Aanvragen kan via [email protected] . Locatie is bij de steiger aan de gracht. Vis-Les Data: 23 en 24 april en in de zomervakantie elke woensdag van 23 juli t/m 27 augustus. Doelgroep: begeleid vissen voor de jeugd Locatie: bij de Visvijver in Zwiep (rolstoelvriendelijk)