Wie nog mocht twijfelen aan het nut van een AED moet eens te rade gaan bij een lid van Sport ’88. Elke zaterdagmorgen trainen de recreatielopers van de trimclub de spieren in de bosrijke omgeving van hun thuishonk aan de Flierderweg in Gorssel. Ondanks de beperkingen vanwege Corona viert, naast de inspanning van het hardlopen, de gezelligheid hoogtij. Tot enkele weken geleden, toen tijdens een rustig duurloopje een van de groepsleden plotseling in elkaar zakte. Gelukkig konden niet alleen enkele medelopers reanimatie toepassen, maar kon ook binnen de kortste keren gebruik gemaakt worden van het AED apparaat dat aanwezig is in de kantine van v.v. Gorssel. Mede dankzij de adequate hulp is de getroffene inmiddels grotendeels hersteld. Sport ’88 speelde er meteen op in door de leden een reanimatiecursus aan te bieden. Dick te Slaa uit Epse glundert als de gebeurtenis ter sprake komt. Hij is als secretaris van de Stichting AED Epse/Joppe nauw betrokken bij het reilen en zeilen van de apparaten in deze regio. “Het voorval laat zien hoe belangrijk deze apparaten zijn”. De voormalig ambulance verpleegkundige citeert een krantenartikel om zijn gelijk te onderstrepen: “Bij het gebruik van een AED stijgt de overlevingskans van de getroffene binnen vijf minuten van tien naar zeventig procent”. “Dat zegt genoeg, toch?” De Stichting AED Epse/Joppe werd 15 jaar geleden opgericht op initiatief van Rietje Dommerholt uit Epse die, na een AED in Wesepe gezien te hebben, in dorpsgenoot en verpleegkundige Dick te Slaa een enthousiaste en bovenal deskundige medestander vond om samen zo’n apparaat in Epse te realiseren. Een Automatische Externe Defibrillator (AED) is een draagbaar apparaat dat het hartritme weer kan herstellen bij een hartstilstand. Dit gebeurt door het geven van een elektrische schok. Om een AED te bekostigen werden sponsoren geworven en fondsen benaderd. Met succes, want het aantal AED’s kon gestaag worden uitgebreid. Heden ten dage beschikt de Stichting over 9 apparaten die verspreid in het hele ‘werkgebied’ Epse/Joppe 24/7 beschikbaar zijn. Is Dick te Slaa dus een tevreden man? “Enerzijds wel, want we kunnen beschikken over voldoende AED apparaten, maar ……”. En na een korte pauze: “We kunnen nog wel meer vrijwilligers gebruiken”. “Wij plaatsen regelmatig oproepen in de plaatselijke media voor vrijwilligers die opgeleid willen worden, maar de respons daarop houdt niet over”. Te Slaa maakt dan ook dankbaar van de gelegenheid gebruik om nogmaals een oproep te doen. “Meld je aan, met slechts één trainingsavond kun je levens redden!” Dankzij een verdubbelde opbrengst van de laatste collecte staat de Stichting er financieel goed voor, maar Dick te Slaa leunt niet achterover: “Onlangs zijn de AED”s gecontroleerd en het onderzoek wees uit dat twee apparaten vervangen moeten worden. Het betekent een kostenpost van ruim 3000 euro, en daar komen de onderhoudskosten nog bij!” Toch kan de secretaris nog lachen. “Dankzij de sponsors, het stimuleringsbedrag van de gemeente Lochem en de jaarlijkse collecte lukt het ons nog steeds om de zaak draaiende te houden, maar nieuwe sponsors zijn natuurlijk altijd welkom!” “O ja, dat zou ik bijna vergeten: wil je ook nog even noemen dat wij dringend op zoek zijn naar een bestuurslid, het liefst iemand uit Joppe.” Graag gedaan Dick. Voor informatie over opleiding en bestuursfunctie: 06-10816125 en www.aedepsejoppe.nl

Corona heeft de afgelopen twee jaar veel invloed gehad op onze samenleving. Ook medewerkers in verpleeghuizen hebben een heftige periode achter de rug en moeten nog steeds bijkomen. Ondanks alle omstandigheden worden bewoners liefdevol verzorgd. De zorgmedewerkers verplegen, maken het gezellig in de huis- of koffiekamer en doen spelletjes. Tussen de bewoners en zorgmedewerkers lopen studenten rond: ‘snuffelen’ aan het werk om hen heen. Marloes Bisseling was ooit één van deze studenten. Zij vertelt haar verhaal. PASSIE “Tijdens mijn studie gezondheidswetenschappen heb ik onderzoek gedaan binnen een verpleeghuis. Voor mij is dat de gelegenheid geweest om het werk van de zorgmedewerkers te ervaren. Wat mij vooral is opgevallen, is de passie waarmee het werk gedaan werd. Van het omgaan met de bewoners en het koffieschenken tot een spelletje spelen in de huiskamer. Van hieruit is mijn interesse in de ouderenzorg ontstaan.” MENSEN HELPEN Marloes wil graag mensen helpen. Als zij op Facebook een pagina ziet waarin een oproep voor vrijwilligers gedaan wordt bij Stichting Welzijn Lochem (SWL) Seniorenwerk, meldt zij zich aan. Zij komt terecht bij het IIG team, dat staat voor Informatie en Inspiratie Gesprek. Het IIG project maakt het mogelijk dat inwoners in de gemeente Lochem een gratis gesprek kunnen krijgen met vrijwillige voorlichters. Mensen vanaf 60 jaar worden hier eenmaal in de vijf jaar voor benaderd. In het inspirerende gesprek met een vrijwillige voorlichter komen een aantal onderwerpen aan de orde zoals lichamelijke gezondheid, betekenisvol leven, kwaliteit van leven, meedoen en dagelijks leven. Diverse andere zaken komen ook ter sprake, bijvoorbeeld ondersteuning bij administratie, dementie, gezonde leefstijl etc. Marloes vertelt: “Ik vind het fijn om met ouderen te praten, dan hoor ik hun ervaringen en leer ervan. Ik hoor ook graag hoe het met een inwoner van de gemeente Lochem gaat. Soms komen er dingen boven in een gesprek waar SWL iets in kan betekenen. Dan vertel ik waar SWL voor staat en wat er allemaal mogelijk is en dat is echt veel. Ik ben dan het eerste contact van SWL en zorg dat de mensen met de juiste personen van SWL in contact komen. Ik krijg daar positieve energie van!” Marloes hoopt dat haar verhaal meer mensen inspireert om ook vrijwilligerswerk te gaan doen. Het is heel belangrijk werk en geeft zoveel voldoening!

Met plezier boerin en vrijwilliger