Navigatie overslaan
LochemDOET Home
  • VOOR VRIJWILLIGERS
  • VOOR ORGANISATIES
  • LOCHEM TRAINT
  • CONTACT
Account aanmakenLog in

Contact

  • Doctor Rivestraat 1, 7241 AS Lochem, Nederland
  • [email protected]
  • 0573-297000
LochemDOET

LochemDOET

  • Voor Vrijwilligers
  • Voor Organisaties
  • Lochem Traint
  • Bedrijven

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
Powered by Deedmob tools

Post | maart 2021 | Verhalen van vrijwilligers | 3 min lezen

Vastberaden en doortastend

Door

Ria Elstgeest

Dat zijn de talenten, waar Rieky Koert haar leven lang al mee werkt. Is het niet voor het wel en wee van haar gezin, met een oudste zoon in een zorginstelling, dan is het wel voor haar werk op de Tusselerhof geweest. Al voor haar pensionering deed ze als vrijwilliger veel bij verschillende organisaties. Mensen die hulp vragen doen nooit tevergeefs een beroep op haar. Daar weet het koor Lochems Surprise Koor, de Theatergroep TOP en de Nordicwalk maatjes over mee te praten. Maar vooral ook de “SamenloopLochem” mag zich verheugen op al haar aandacht en inzet.


SamenloopLochem

Rieky vertelt: ”Ik had me net opgegeven bij het KWF voor de SamenloopLochem 2020, toen ik zelf het kanker Non-Hodgkin bleek te hebben. Daar ben ik inmiddels van genezen, maar de stimulans om mee te doen is des te groter. ‘Samenloop voor hoop’ is een jaarlijks evenement van het KWF. Onder deze vlag organiseert ook SamenloopLochem een ‘Samenloop voor hoop’. Dat is een 24-uur durende wandelestafette waarmee geld opgehaald wordt voor het KWF. Informatie is te vinden op www.samenlooplochem.nl In juni 2020 zou dit voor de 1e keer plaats vinden. Helaas: corona en dus afgeblazen. Ik ben teamcaptain van de ‘Zonnelopers’, een groep Nordic walkers. Kinderen en kleinkinderen doen ook mee! Een statiegeld-actie had ik al geregeld bij Plus-Cornelis, met een leuke opbrengst. Aan leden van het koor is voorgesteld om papieren zakken te kopen waar zij mooie, bemoedigde woorden op kunnen schrijven en waar een lichtje in kan”.


Niet alle opbrengsten van de acties komen bij het landelijke kankerfonds terecht. Een deel besteedt de plaatselijke afdeling aan een noodzakelijk iets in de gemeente. Eerdaags worden e schaduwdoeken ter voorkoming van huidkanker op de scholen aangeboden.

Hoewel dit evenement ook dit jaar, 2021, door corona niet door kan gaan, kan iedereen wel in actie komen! Een mooi voorbeeld heeft enige weken geleden in deze krant gestaan: de samenloopstenen van Monique Noordanus. Op 17 september is er een actiedag voor de teams en andere belangstellenden. Voor informatie: kijk op de website en doe mee!!


Immuuntherapie

Op vrijwillige basis doet Rieky mee aan een wetenschappelijk onderzoek met immuuntherapie. Dat betekent elke drie weken aan het infuus met de hoop dat haar immuunsysteem hiervan sterker wordt. De wetenschap dat ook volgende kankerpatiënten hiermee geholpen kunnen worden geeft haar hiertoe de moed.


Theatergroep en koor

Al 45 jaar speelt Rieky bij Theatergroep TOP. Vele jaren heeft ze ook in verschillende functies in het bestuur gezeten, waarvan zo’n 9 jaar als voorzitter. Nu zijn er plannen voor een gezellig samenzijn en een 1e bijeenkomst in het najaar. Daarnaast zingt ze gezellig mee met het Lochems Surprise Koor.

En samen met haar man kijkt Rieky uit naar het zingen van liedjes uit de oude doos op de afdeling dementie van Tusselerhof. Dat deden ze al met zoveel plezier!


Omdat ik het leuk vind!

Is haar antwoord op de vraag naar de reden waarom ze zich als vrijwilliger zó inzet. “Ik heb behoefte aan contact met mensen. Daarvoor gebruik ik mijn talent om te organiseren, te plannen, contacten te onderhouden. Ik voel me heel erg verantwoordelijk.

Het zou mooi zijn als het koor en zingen, de toneelvereniging en samenspelen, het team voor Samenlooplochem aansturen weer allemaal kan en mag”. Rieky heeft er alle vertrouwen in dat die tijd komt. En tot die tijd zijn er nog hobby’s genoeg: tuinieren, lezen, wandelen, nordicwalken en niet te vergeten veel bellen en contacten onderhouden per telefoon!

En daarom staat Rieky vandaag als zeer gewaardeerd vrijwilliger centraal.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts
Je ziet elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier

Je ziet elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier

| Verhalen van vrijwilligers

Bij de oproep om deel te nemen aan het project Jong & Meer Light kwamen niet meteen aanmeldingen, maar uiteindelijk kwam hier verandering in. “Je probeert iedereen enthousiast te krijgen, maar je zit met einde schooljaar, dan weet je er zijn toetsweken en dergelijke, dus het is altijd even afwachten. Toen nam Paula (van der Velden, 15) een beetje het voortouw en deed bijna het hele jeugdorkest mee”, aldus Jessica Klein Nulent (24). Uiteindelijk ontstond er een nog grotere groep deelnemers (13-25 jaar) die zijn gaan samenwerken. Het project Jong & Meer Light geeft jongeren de kans om met een budget en een aantal trainingen, op vrijwillige basis, iets te doen voor hun vereniging. Het project is een initiatief van Stichting Welzijn Lochem en Gemeente Lochem. Zowel Paula als Jessica maken onderdeel uit van het Jeugdorkest van muziekvereniging Advendo in Lochem. “We gaan een leuk weekend organiseren, met allerlei activiteiten en een overnachting in september of oktober”, vertelt Paula. “Dit is voor de wat jongere jeugd van de Blaasbende (8-9 jaar) en het Blaasorkest (10-15 jaar)”, vult Jessica aan. ”De grote lijnen zijn er, maar de precieze uitwerking moet nog worden bedacht.” Dat het weekend zou zijn voor de jongere jeugd van de Blaasbende en het Jeugdorkest was al wel vrij snel duidelijk; “Het is leuk om de jongere jeugd op deze manier wat meer bij de vereniging te betrekken. We oefenen na elkaar, dus we zien elkaar wel, maar er is niet echt de ruimte om elkaar beter te leren kennen. Daarnaast stroomt de jongere jeugd straks ook weer door naar het Jeugdorkest en dan kennen zij elkaar al. Misschien dat ze dan zelfs hierdoor harder gaan oefenen, waardoor ze sneller kunnen doorstromen”, zegt Jessica gekscherend. De samenwerking tussen de verschillende deelnemers wordt positief ervaren. “De jongere deelnemers komen vaak met de creatieve ideeën en de wat oudere deelnemers kijken dan of dit ook realistisch is, dan ben je een mooi team samen”, vertelt Jessica. De hoop is er dat er meer verbinding ontstaat tussen de jongeren onderling en tussen de jeugd met de vereniging. “Eerder zag je elkaar wel, maar nu zie je elkaar op een andere manier. Als je dan zo met elkaar in gesprek gaat, dan komen ook er wel dingen te sprake die je tof vindt aan de vereniging en dingen die wel wat anders zouden kunnen, waar je geen geld voor nodig hebt om dit samen te realiseren.” Een voorbeeld hiervan is het gezamenlijk muziekstukken uitzoeken. Wat ze allebei wel tof vinden aan de vereniging is de sfeer. Na het oefenen is er namelijk de mogelijkheid met elkaar een (alcoholvrij) drankje te doen aan de bar in de oefenruimte. “Al mag die ook wel wat groter vinden wij.”
Lees meer

In gesprek met Harmen Mulder, een gemotiveerde jonge vrijwilliger

| Verhalen van vrijwilligers

Er draait loeiharde muziek als ik Harmen Mulder kom ophalen voor zijn interview. Hij zit achterin de school aula, waar de GIRO555-donaties binnenstromen voor Oekraïne. Ondanks alle drukte, heeft hij wel tijd om 10 minuutjes met mij in gesprek te gaan. We lopen een leeg beeldende vorming lokaal in, waar de tafels onder de verf zitten. Terwijl mijn laptop opstart, danst hij nog even mee op de achtergrondmuziek. Harmen werkt bij Gudula, zorgcentrum voor ouderen. Bij Gudula is Harmen vooral bezig met de technische dingetjes, bijvoorbeeld livestreams uitzenden en losse kabeltjes terug stoppen waar ze horen, koffie schenken en rommelen in de keuken hoort hier ook bij. Heel divers! Bijvoorbeeld op zijn eerste dag, toen was de vaatwasmachine kapot en hebben hij en zijn baas de hele middag met de hand afgewassen. Meteen aan de bak dus! Met een hele lege agenda in 2018, begon Harmen full-time met zijn vrijwilligerswerk bij Gudula. Sindsdien heeft hij nog veel meer projectjes en vrijwilligersfuncties opgepakt, en nu in 2022 is die lege agenda een stuk voller geworden. Zo geeft hij programmeerlessen op de basisschool, organiseert het Glazen huis in het Staring College waar die GIRO555-donaties voor Oekraïne zijn opgehaald en nog veel meer. We hebben het allemaal vast een keer gehoord van onze ouders: ‘Als je je verveelt, krijg je de beste ideeën!’ en ik denk dat Harmen wel de inspiratie zou kunnen zijn geweest voor dat zinnetje. Het is belangrijk om iets goeds te doen voor de wereld. Dat is Harmen’s motivatie. Een beetje geld is leuk, maar het is ook belangrijk om dingen te doen vanuit het goede van je hart. Moeder en Oma zijn ook fanatieke vrijwilligers, dus die genen heeft hij er in ieder geval wel meegekregen. “Alles wat ik kan bijdragen, dat doe ik met liefde.” Er komen ook moeilijke dingen bij kijken. Werken in de ouderenzorg heeft natuurlijk een groot minpunt; mensen overlijden. En dat zijn allemaal mensen die je kent. Hoe langer je er werkt, hoe bekender je wordt bij de mensen. Dan vallen er toch een paar weg waar je goed bevriend mee bent geraakt, en dat is best lastig. “Het hoort er wel bij,” vindt Harmen. “Het is toch iets waar je mee moet leven.” Gelukkig is zijn vrijwilligersfunctie ook hartstikke leuk. De zorggroep gaat goed om met de vrijwilligers, zij krijgen hetzelfde kerstpakket als medewerkers en evenveel respect. Er worden vrijwilligers-feestjes georganiseerd, en er zijn dagen-van-de-vrijwilligers. “Er wordt goed voor ons gezorgd,” Vertelt Harmen dan ook tevreden. Het is ook dankbaar werk, en vooral ook heel gezellig. Avondjes rummikub spelen, grapjes maken met de mensen, interessante gesprekken. Je leert ook veel van de mensen die daar worden verzorgd. zij hebben veel levenservaring, een verhaal om te vertellen. Dat is natuurlijk ontzettend interessant. “Het zijn ontzettend leuke mensen, en daar word ik gewoon gelukkig van.”
Lees meer

Samen fietsen voor de gezelligheid en onafhankelijkheid

| Verhalen van vrijwilligers

Samen hebben ze één gezamenlijke hobby en dat is fietsen. Eva Mentink (20) op haar handbike en Christian Peppelman (27) met de wielrenfiets ernaast. Onderweg kletsen ze over algemene dingen; Christian vaak over zijn werk en Eva over school. Ze vinden het vooral gezellig om samen te fietsen. Ze proberen één keer in de week af te spreken. Dit is soms best ingewikkeld, omdat Christian van beroep vrachtwagenchauffeur is en Eva Office Management Support studeert. Christian en Eva hebben elkaar ongeveer een jaar geleden leren kennen door een gezamenlijke kennis. Deze kennis wist dat Christian graag iets wilde betekenen voor mensen met een handicap (“Hoe noem je het?”). Eva op haar beurt kon een fietsmaatje goed gebruiken, want op deze manier is ze minder afhankelijk van haar ouders om te gaan fietsen. Eva kan sinds haar geboorte haar benen niet gebruiken. Dit zorgt ervoor dat ze afhankelijk is van haar ouders om te kunnen sporten. De mogelijkheden om aangepast te kunnen sporten in de gemeente Lochem zijn er eigenlijk niet. Voor training gaat ze gemiddeld twee keer in de week naar Kampen, waar haar ouders haar naar toe brengen. Ook maakt ze deel uit van het talententeam handbiken in Papendal, het centrum voor Topsport en Onderwijs. Inmiddels is ze zelf bezig met het behalen van haar rijbewijs, zodat ze zelfstandiger op reis kan. Het alleen fietsen vind Eva niet prettig, omdat ze laag bij de grond zit en daardoor de voertuigen op smalle wegen extra groot lijken. Bovendien schijnen de lichten van de auto’s in haar gezicht waardoor ze niet alles kan zien. Dan is het fijn om een fietsmaatje te hebben. Met Christian als haar fietsmaatje heeft ze de mogelijkheid om in haar eigen buurt te gaan fietsen. Christian heeft voor een aantal jaren terug een dag meegelopen in revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Daar zag hij allerlei mensen die onder andere gingen handbiken. “het is heel verschillend; de ene heeft veel hulp nodig, de andere is juist heel zelfstandig, de ene fietst de hele dag en de andere drie uur in de week en dat is het grote verschil.” Hij vond dit leuk en wilde hier graag meer mee gaan doen. Volgens hem is het sporten en/of handbiken (nu) niet voor iedereen met een handicap weggelegd. Dit komt volgens hem mede door de afstand die vaak moet worden afgelegd voordat deze mensen kunnen gaan sporten. Hij legt uit: ”Als je veel hulp nodig hebt en je moet daarna nog driekwartier rijden voor dat je ergens bent, dat is niet voor iedereen weggelegd.” Hij hoopt dat er daarom vanuit gemeente Lochem meer aandacht komt voor het aangepast sporten, eventueel in samenwerking met andere gemeentes in de buurt. Zodat iedereen de mogelijkheid krijgt om in zijn of haar buurt te sporten.
Lees meer