Zaadjes planten en zien bloeien; het mooie van mijn vrijwilligerswerk

Het vrijwilligerswerk zit in haar genen. Ze doet het dan ook al vele jaren bij diverse gelegenheden met veel betrokkenheid, plezier en liefde. Dat geeft haar veel voldoening. In het ouderlijk gezin is ze naar Turkse normen en waarden opgegroeid. Als volwassen, moderne Islamitische vrouw heeft ze haar plek in de Lochemse gemeenschap gevonden: in de Turkse, maar zeker ook bij de Lochemse inwoners. Ayse Boya vertelt. AL VROEG VOOR ANDEREN KLAARSTAAN Als 2-jarige is Ayse met haar ouders vanuit Turkije naar Nederland verhuisd en in Lochem komen wonen. Thuis is alles Turks, maar op school leert ze de Nederlandse taal en cultuur. “Voor de mensen van de eerste generatie gastarbeiders heb ik veel kunnen betekenen. Maar ook bij sterfgevallen heb ik veel kunnen helpen. Een Turkse/Islamietische gewoonte is om zeven dagen lang de nabestaanden zorg uit handen te nemen, want zij moeten kunnen rouwen. Aan de gastvrijheid, die hoog in het vaandel staat, kunnen ze dan niet voldoen. Buren bieden de nodige troost door voor al het eten te zorgen: ontbijt, lunch, avondeten en ook koffie en thee met lekkere dingen voor iedereen die langskomt. Na de begrafenis verwerkt ieder het verlies op zijn eigen manier. Over het algemeen wordt elk jaar de sterfdag herinnerd door zoveel mogelijk ‘sadaqa’ (liefdadigheid) te verrichten. Dit houdt in dat je in naam van je overleden dierbaren, vrijwillig etenswaren uitdeelt en diensten verricht om Allah tevreden te stellen. Wij verzoeken mensen daarbij de overledene te herdenken en gedenken, door zijn/haar naam in het gebed mee te nemen”. LIEFSTE WENS: EEN EIGEN WINKEL Ondernemend als Ayse is, heeft ze gedroomd van een eigen winkel. Deze droom kwam uit, al duurde het niet lang, door Turkse levensmiddelen te verkopen in de winkel van de Selimiye moskee in Lochem. Ayse: “En dan verkopen aan alle mensen die hier binnen komen: niet alleen de moskee bezoekers. De meeste contacten en netwerken zijn mede dankzij ‘het winkeltje’ tot stand gekomen. Sindsdien houd ik deze contacten warm. Het liefst zie ik de Turkse cultuur naast de Nederlandse, Lochemse cultuur bestaan”. Dat doet zij door met één warme hand veel voor haar cultuur te doen en met haar andere warme hand contact met de Lochemse mensen te houden. “Ik wil zowel naar de kerk als naar de moskee kunnen gaan waar niemand commentaar of kritiek op heeft. Beiden gebouwen bieden meer dan geloofsbelijdenis. Er zijn rondleidingen, lezingen in de moskee en concerten, tentoonstellingen, spreekbeurten in de kerk, die interessant voor iedereen zijn.” GEDACHTENISBIJEENKOMST LEVENDE NAMEN Op de route van de gedachtenisbijeenkomst Levende Namen op de Nieuwe Begraafplaats Lochem, 29 oktober a.s. staat Ayse met nog enkele vrijwilligers van de moskee, bij het Islamitische gedeelte om iedereen troost te bieden. Dat doen zij door ‘helwa’, het Turkse troosteten, uit te delen aan ieder die een naam levend wil houden. “Noem tijdens je gebed of in je gedachten vanavond de naam of namen van diegene die van je heen gegaan is of zijn, opdat ze niet worden vergeten. Ik hoop van harte, dat mijn geloofsgenoten de gedachten, om vlak voor zonsondergang op deze specifieke avond geen begraafplaats te bezoeken, opzij kunnen zetten. Immers, de sfeer en de intentie zijn anders en kunnen bijdragen aan mooie, nieuwe contacten en lieve, troostende woorden”.

STILZITTEN IS ER NIET BIJ Voor Johan Grijzen. Een leven lang hard gewerkt in de financiële sector, met 63 jaar vervroegd gepensioneerd en de eerste jaren gezellig gevuld met wennen aan de vrije tijd en doorbrengen met de (klein)kinderen. Mede door het goede voorbeeld van vrijwilligerswerk van zijn echtgenote Truus, zag Johan ook hoe andere mensen veel goed werk verrichten zonder daar een tegenprestatie voor te verlangen. “Ook voor mij gaat het er om voor niets, iets voor een ander te doen”. De Goede Doelen Markt Zo kwam onder meer de Goede Doelen Markt op zijn pad. “Ik verbaasde me er over hoeveel instellingen alleen al hier in Lochem zich inzetten voor een goed doel. Jaarlijks presenteren zich zo’n 20 á 25 goede doelenorganisaties op de Goede Doelen Markt. Sinds 2015 werk ik mee aan dit evenement. Het doel is naamsbekendheid genereren en geld verzamelen voor deze charitatieve instellingen die niet alleen hier in de streek maar ook in het hele land en over de hele wereld hun goede werk doen. Voor mij is het niet alleen de financiële functie in het bestuur uitoefenen maar ook meehelpen met het versieren van de Gudulakerk en het opbouwen en naderhand weer afbreken van de kramen . Helaas gaat dit evenement ook dit jaar niet door”. Badmintonclub en de Grote Club Actie Als duizendpoot kan Johan gewoon niet stilzitten, dat is te zien aan zijn prachtig verzorgde tuin, zijn regelmatige bezoeken aan de sportschool, zijn wandel- en fietstochten met zijn vrouw en zijn badmintonavonden. Het is niet verbazingwekkend dat hij ook bij zijn sportvereniging onbetaald werk verricht, zoals: de ledenadministratie en de coördinatie van de Grote Club Actie. Levende Namen en de brievenbus voor de hemel Er is nog een organisatie, waar Johan zich als “man van de financiën” voor inzet: “Levende Namen”, de gedachtenisbijeenkomst. Deze vindt sinds 2011 op de Nieuwe Begraafplaats in Lochem plaats. En ook hier zijn het niet alleen de bestuursvergaderingen waar hij acte de presènce geeft, maar ook graag zijn handen uit de mouwen steekt als dat nodig is. De afgelopen twee jaren is dit door corona anders geworden. Zoals al eerder in deze krant heeft gestaan en afgelopen week ook in De Stentor, heeft Levende Namen andere initiatieven ontwikkeld, waar hij zijn steentje aan bijgedragen heeft. Stoppen? “Pas als ik het niet echt leuk meer vind zal ik met dit werk stoppen. Ik heb dit al wel aangekondigd, maar nog niet gezegd wanneer”, met een grote knipoog.

Stichting Welzijn Lochem klaart een klus tijdens NL DOET